درد دل یک روزنامه نگار شیعه پاکستانی در خصوص وقائع عراق 2

من در "درد دل" قبلی سخنانی نوشتم و کوشیدم که وقائع تاریخی را به شما یادآور شوم اما ظاهرا نه فقط چند جمله من هیچ تاثیری نداشته که سخنان بزرگتران شیعه را هم لائق اعتنا ندانسته اید و به کاری مشغولید که از آینده آن بی خبرید. کاری که دیگران برای شما تعریف کرده اند و شما با چشم بسته در حال تبعیت از دستورالعمل هایی هستید که ماهیت آن را نمی دانید و منبع این دستورالعمل ها را نمی شناسید و یا شاید همه اینها را می دانید و می شناسید اما دوست دارید تکرار شود آنچه که ازش لذت نمی بردید بلکه ویرانی و تباهی و پشیمانی و گریه و ناله را به خانه های شما می آورد. اما اینک اوضاع خیلی وخیمتر شده است آیا باز هم می خواهید ادامه دهید؟

دشمنان به شهر کربلا و شهر نجف حمله ور شده اند و مقبره نائب خاص امام زمان(عج) را در بغداد و مزار شهید آیت الله سید محمد باقر الحکیم در نجف و سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران یعنی همان یار و غمخوار همیشگی شما و مدارس دینی را در نجف به آتش کشیده اند آیا هنوز در فهم و ادراک این موضوع تردید دارید که آنچه انقلاب می نامید در واقع یک توطئه و یک فتنه و یک انقلاب مخملی است از سوی همه کشورهایی که در این دو دهه اخیر فقط برای نابودی عراق سرمایه گذاری کرده اند؟

آنها آمده اند شما را از قدرت خلع کنند، آنها دشمنان شما را به نجف و کربلا انتقال داده اند، داعش و بعثی ها در کوچه های شما جولان می دهند، آنها در صفوف شما هستند که در خیابانها حضور دارید و فکر می کنید که دارید به عراق خدمت می کنید؛ آنها از صفوف شما هم به شما و هم به آینده و هم به مقدسات شما حمله می کنند؛ آیا هنوز وقت آن نرسیده که به خانه های خودتان بروید و بگذارید مدافعان شما در ارتش و پلیس و الحشد الشعبی با دشمنانتان روبرو شوند و دولتتان خواسته هایتان را اجرا کنند؟

زمانی آنها در صفوفی جدا و قابل تشخیص با سلاح به عراق حمله می کردند و اینک از وجود شما در خیابانها بهره برداری کرده و به همه وجود شما حمله می کنند، آیا هنوز هم این واقعیتهای صریح را درک نمی کنید؟

آیا هنوز نفهمیده اید که سفارت خانه های آمریکا و سعودی و امارات مشوق شما برای ادامه حضور در خیابانها هستند، همانهایی که داعشی ها و بعثی ها را وارد صفوف شما کرده اند؟

وقتی در زمان بازی فوتبال ایران و عراق سفیر آمریکا بر خلاف آداب دیپلماتیک متداول دنیا لباس تیم ملی شما را بر تن می کند، آیا فکر نمی کنید که دسیسه ای در کار است؟

وقتی معاون ریاست جمهوری آمریکا به عین الاسد می رود و *به نخست وزیر شما دستور می دهد که برود در آنجا ـ یعنی در پایتخت آمریکا در عراق! ـ و با وی دیدار کند* و آنگاه به کردستان می رود و با رئیس آنجا دیدار مفصلی می کند، هیچ گوشه ای از فکر و ذهن شما تحریک نمی شود تا به شما بگوید که آمریکا دوست نیست؟ بلکه مانند اوائل اشغال مشغول تحقیر شما است؟

آیا یادتان رفته است که قتل عام برادران و خواهرانتان در کشورتان از سال 2003م شروع شده، همان زمانی که آمریکا عراق را اشغال کرد؟ آیا بستر این همه بدبختی و قتل و غارت عراق را آمریکا ـ با اشغال عراق ـ ایجاد نکرده است که باز هم از سخنان چرب و نرم آمریکایی فریب می خورید؟

راستی آیا جز این است که هزاران نفر از برادران و خواهران و فرزندان و پدران و مادران شما به دست تروریستهایی به شهادت رسیده اند که از عربستان آمده بودند و یا کسانی که از قطر و عربستان سعودی و امارات پول دریافت می کردند و می کنند؟ آیا در همین روزها انفجارهای جنوب بغداد و منطقه امن البیاع شما را بیدار نکرده است؟

برای لحظه ای می پذیرم که یادتان رفته آنچه بر شما رفته است در تاریخ صدر اسلام و بعد از آنها در زمان امویان و عباسیان؛ اما چگونه بپذیرم که حتی آن مصائب و صعوباتی را هم از یاد برده اید که در همین 16 سال اخیر در حضور خودتان بر سر شما آمده است؟ چه چیزی شما را بیدار می کند؟ شما که به توصیه برادران بیدار نمی شوید آیا دوست دارید لگد دشمن بیدار شوید؟

پرسش مهم این است که چه کسی کشورتان را اشغال کرد؟ چه کشوری زمینه را برای ویرانی عراق فراهم کرد؟ چه کسی امثال ابوبکر البغدادی را از زندان آزاد کرد و برای آموزش به رژیم یهودی تحویل داد؟ آیا همان کشور را امروز دوست خود می دانید و بر اثر تشویق و تحریکش کشور خودتان را به آتش می کشید؟

از طرف دیگر آیا یادتان رفته، چه کسی تروریست به کشور شما فرستاد و یا از تروریستهای بعثی و داعشی در کشورتا حمایت کرد، آیا آنها جز عربستان و امارات و قطر و بحرین بودند؟

و از آنسو، چه کسی شما را از سلطه داعش و سعودی ها و اماراتی ها و قطری ها نجات داد، و در این راه از نثار جان و مال و سلاح خود مایه گذاشت، آیا یادتان رفته است؟ هل جزاء الاحسان الا الاحسان؟؟؟

آیا امروز که همه وجود و همه مقدسات و همه مناطق شما هدف تعرض قرار می گیرد، آیا یادتان رفته است که وظیقه دارید همانند زمان سطه داعش مشت محکمی به دهان مهاجمان بزنید، نه این که زمینه برای حضور مجدد آنها در کشورتان فراهم کنید؟

آیا بصیرت و هوشیاری و ذکاوت و کیاست مورد سفارش پیامبر و امامان معصوم برای ملتهای دیگر غیر از شما است و شما مخاطب معصومین نیستید؟

راستی آیا اگر به خیابانها نروید آیا اتفاق بدی برایتان می افتد؟ آیا واقعا می خواهید نهادهای حکومتی را نابود کنید؟ اگر چنین کنید آز چه کسی مطالبه خواهید کرد که خواسته هایتان را برآورده کند؟

دولت عراق بسیاری از خواسته های واقعی ملت را برآورده ساخته و تغییراتی در قانون انتخابات ایجاد کرده و مشغول کار است، چرا آن چیزی را که دشمن می خواهد و دشمن تشویق می کند، متوقف نمی کنید؟ و اجازه نمی دهید که دولت کارهای جدید مورد نظر شما را با توجه و تمرکز بیشتر به سرانجام برساند؟

آیا یادتان رفته است که در 35 سال حکومت بعثی ها چند میلیون عراقی به قتل رسیدند؟

آیا یادتان رفته که شیعیان در بغداد غریب بودند و حتی نمی توانستند به مراکز قدرت نزدیک شوند؟

آیا یادتان رفته است که همین چند سال پیش بود که شما توانستید بر اساس اکثریت خود منصب نخست وزیری را به دست آوردید و و به کاخهای قدرت دسترسی پیدا کردید؟

آیا واقعا نمی دانید که کسانی که شما را به ادامه تحصن و تظاهرات تشویق می کنند، علنا خواهان نابودی شیعیان و سلب این موقعیت از شیعیان همیشه مظلوم عراق هستند؟

آیا درک این واقعیت خیلی سخت است که آمریکا و اذنابش که که در جنگ سخت نتوانسته اند شما را شکست بدهند دارند شما را به دست خودتان نابود می کنند و حکومت شیعیان در عراق را می خواهند باز هم به یک رؤیای دست نیافتنی تبدیل نمایند؟

من منتظر آن لحظه ای هستم که بتوانم یک بار دیگر ـ مانند ایام مقاومت ـ بصیرت شما ملت عراق را تحسین کنم و باز هم بتوانم به شما افتخار کنم در حالی که فعلا موجبات خنده دشمنان و گریه دوستانتان را فراهم کرده اید.

به امید بیداری ملت عراق

...........

ابو اسد

شیعه خبر ...